Εκτύπωση

Ενδιαφέρουσες Aλλεργιολογικές/Aνοσολογικές Εξελίξεις



Καταχωρήθηκε σε ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ, Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ (ΤΕΥΧΟΣ 1)
Σελίδες 128-144





Ιωάννης Γαλατάς, 1*

1Αλλεργιολόγος

Τξχος (ΥΙ – ε.α.),

τ. Δντής Τμήματος Αλλεργιολογίας & Κλινικής Ανοσολογίας 401 ΓΣΝΑ

Επίκαιρο Θέμα/Τρέχουσα Βιβλιογραφική Ανασκόπηση

Περίληψη

Στην παρούσα ανασκόπηση της επιστημονικής ειδησεογραφίας στον τομέα της Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας περιγράφονται συνοπτικά ορισμένες από τις πλέον ενδιαφέρουσες εξελίξεις για το έτος 2015.

Λέξεις Κλειδιά: Αλλεργιολογία, Κλινική Ανοσολογία, Εξελίξεις, 2015

Summary

Galatas I.: Interesting developments in the field of Allergy and Clinical Immunology

BrigGen (ret’d) Ioannis Galatas, MD, MA, MC (Army)

Former Head, Department of Allergy and Clinical Immunology, 401 Army General Hospitals of Athens, Hellas

 

In the current review of scientific literature, most interesting developments in the field of Allergy and Clinical Immunology are outlined.

 

Keywords: Allergy, allergology, clinical immunology, developments, 2015

Κυρίως Άρθρο

Βιοδείκτης microRNA για τη διάγνωση της ηωσινοφιλικής οισοφαγίτιδας

Σύμφωνα με πιλοτική μελέτη, η ανίχνευση microRNAστον σίελο μπορεί στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της ηωσινοφιλικής οισοφαγίτιδας (ΗΟ) αντικαθιστώντας τις ενδοσκοπικές βιοψίες που είναι τεχνικά δυσχερείς και ενέχουν κινδύνους. Τα miRNAείναι σημαντικοί ρυθμιστές της φλεγμονής και η έκφραση τους μεταβάλλεται σε παθήσεις όπως η ΗΟ. Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί στους ανθρώπους περίπου 2000 miRNAεκ των οποίων 100-150 είναι εύκολα ανιχνεύσιμα σε βιολογικά υγρά. Μελετήθηκαν 15 ενήλικες από τους οποίους συλλέχθηκαν δείγματα σιέλου κατά τη διενέργεια οισοφαγικής βιοψίας και μετά 2 μήνες θεραπείας με φλουτικαζόνη από του στόματος. Το προφίλ τους μελετήθηκε σε συνάρτηση με αντίστοιχο υγειών ατόμων και διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του αριθμού των ηωσινόφιλων και της έκφρασης του miR-3613-3p(P = .005), αλλά όχι της έκφρασης του miR-4668 (P = .06) ή του miR-570-3p. Μετά τη θεραπεία σημαντική ήταν επίσης η συσχέτιση των miR-3613-3pκαι miR-4668 (P < .05) στους ασθενείς με ΗΟ ενώ η έκφραση του miR-570-3pπαρέμεινε αμετάβλητη. Παρά ταύτα η έκφραση των miR-3613-3pκαι miR-4668 δεν προσέγγισε τα επίπεδα που παρατηρήθηκαν στους υγιείς.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα miRNAμπορεί να εμπλέκονται και στο άσθμα παρέχοντας παρόμοια δυνητικά διαγνωστική αξία. Παράλληλα αναπτύσσονται μεθοδολογίες για ανίχνευση των miRNAστο αίμα, τον εκπνεόμενο συμπυκνωμένο αέρα και το οισοφαγικό έκπλυμα για ανίχνευση επιπέδων κυτοκινών.

Salivary Microrna As a Biomarker for Monitoring Response to Treatment in Eosinophilic Esophagitis

Theodore E. Kelbel, MD1, Gisoo Ghaffari, MD1, Maria Sena2 and Faoud T. Ishmael, MD, PhD, FAAAAI3;

1Penn State Hershey Medical Center, Hershey, PA, 2SUNY - Jamestown, NY, 3Penn State University College of Medicine, Hershey, PA.

Presented:February 21, 2015 at American Academy of Allergy, Asthma & Immunology (AAAAI) 2015 Conference: Abstract 250.

Πηγή

 

Τυχαιοποιημένη δοκιμή κατανάλωσης φιστικιών σε βρέφη που κινδυνεύουν από αλλεργία στα φιστίκια

Μελετήθηκαν 640 βρέφη με σοβαρό έκζεμα, αλλεργία στο αυγό ή αμφότερα στο οποία με τυχαιοποιημένη μεθοδολογία δόθηκαν οδηγίες κατανάλωσης ή αποφυγής φιστικιών μέχρι την ηλικία των 60 μηνών. Όλα τα βρέφη υποβλήθηκαν σε ΔΔ δια νυγμού στο φιστίκι ενώ στην ομάδα της κατανάλωσης έγινε και δοκιμασία πρόκλησης με εφάπαξ χορήγηση 2g πρωτεΐνης φιστικιού. Στα παιδιά με αρνητική τη ΔΔ εφαρμόστηκε πρωτογενής πρόληψη.

Σε 530 βρέφη που είχαν αρχικά αρνητική ΔΔ στο φιστίκι, ο επιπολασμός της αλλεργίας στο φιστίκι μετά από 60 μήνες ήταν 13.7% στην ομάδα αποφυγής και 1.9% στην ομάδα κατανάλωσης (Ρ<0.001). Σε 98 βρέφη με θετική ΔΔ, ο επιπολασμός ήταν της αλλεργίας στο φιστίκι ήταν 35.3% στην ομάδα αποφυγής και 10.6% στην ομάδα κατανάλωσης (Ρ=0.004). Δεν καταγράφηκε στατιστική σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Αύξηση των επιπέδων της ειδικής για το φιστίκι IgG4 καταγράφηκε κυρίως στην ομάδα της κατανάλωσης ενώ μεγαλύτερο ποσοστό βρεφών στην ομάδα της αποφυγής εμφάνισε αυξημένους τίτλους ειδικής για το φιστίκι IgE. Oμεγαλύτερος πομφός στην ΔΔ και η χαμηλότερη αναλογία ειδικής για το φιστίκι IgG4:IgEσυσχετίστηκαν με αλλεργία στο φιστίκι. Συμπερασματικά η πρώιμη εισαγωγή των φιστικιών μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εκδήλωσης αλλεργίας στο φιστίκι σε παιδιά υψηλού κινδύνου για τη συγκεκριμένη αλλεργία και τη ρύθμιση των ανοσολογικών αντιδράσεων στα φιστίκια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της μελέτης LEAP (Learning Early about Peanut Allergy) στο συνέδριο της AmericanAcademyofAllergy, Asthma & Immunology (2015) σε συγκέντρωση τύπου πολλοί ειδικοί εμφανίστηκαν σκεπτικοί σχετικά με τη μεθοδολογία της μελέτης και τις προτάσεις για αλλαγές στον τρόπο χειρισμού των βρεφών υψηλού κινδύνου για αλλεργία στα φιστίκια. Ο JamesBaker, MD (CEOofFoodAllergyResearch & Education) δήλωσε: "Ο γονείς δεν πρέπει να υιοθετήσουν το μήνυμα "δώστε στο μωρό φιστίκια" χωρίς να προηγηθεί ιατρική εξέταση και επιβεβαίωση ότι το παιδί δεν είναι εξ αρχής αλλεργικό στα φιστίκια." Ο Matthew Greenhawt, MD (University of Michigan in Ann Arbor, Educational Advisory Council for the National Peanut Board) αναρωτήθηκε: "Πρέπει να αλλάξουμε πολιτική με μια και μόνον μελέτη ακόμη και εάν πρόκειται για μελέτη με αξιόλογα αποτελέσματα; Ποτέ δεν θα αλλάζαμε τις οδηγίες για τη χοληστερίνη βάσεις μιας μελέτης σε μόνον 500 άτομα! Η αλλαγή της αντιμετώπισης απαιτεί σχεδιασμό, νέες μελέτες και την κατάλληλη υποδομή που θα είναι ικανή να αντιμετωπίσει μεγάλο όγκο ασθενών υπό διερεύνηση."

Randomized Trial of Peanut Consumption in Infants at Risk for Peanut Allergy

George Du Toit, M.B., B.Ch., Graham Roberts, D.M., Peter H. Sayre, M.D., Ph.D., Henry T. Bahnson, M.P.H., Suzana Radulovic, M.D., Alexandra F. Santos, M.D., Helen A. Brough, M.B., B.S., Deborah Phippard, Ph.D., Monica Basting, M.A., Mary Feeney, M.Sc., R.D., Victor Turcanu, M.D., Ph.D., Michelle L. Sever, M.S.P.H., Ph.D., Margarita Gomez Lorenzo, M.D., Marshall Plaut, M.D., and Gideon Lack, M.B., B.Ch. for the LEAP Study Team

N Engl J Med2015; 372:803-813(February 26, 2015)

Πηγή

 

Hυπογλώσσια ανοσοθεραπεία αποτελεί ασφαλή εναλλακτική λύση για την αλλεργία στα φιστίκια

Η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία μέχρι την ηλικία των 5 ετών επάγει "μη ανταπόκριση διαρκείας" σε ορισμένα παιδιά αλλεργικά στα φιστίκια. Τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο καλά σε σύγκριση με την ανοσοθεραπεία από τα στόμα (oralIT) που επιδεικνύει σαφώς καλύτερα αποτελέσματα πλην όμως είναι περισσότερο ασφαλής και θα μπορούσε να εφαρμοστεί συνδυαστικά. Όταν η μελέτη πρωτοπαρουσιάστηκε το 2013 στο συνέδριο της ΑΑΑΑΙ, πέντε από τους 11 ασθενείς που είχαν συμπληρώσει τριετή θεραπεία πέρασαν επιτυχώς τη δοκιμασία πρόκλησης με 5g πρωτεΐνης φιστικιού ένα μήνα μετά τη διακοπή της υπογλώσσιας θεραπείας. Η μελέτη επεκτάθηκε στα 5 χρόνια για να διαπιστωθεί εάν η μεγαλύτερης διάρκειας θεραπεία θα είχε καλύτερα αποτελέσματα. Τα 47 παιδιά που συμμετείχαν στη νέα μελέτη ήταν ηλικίας 1 έως 11 ετών (μέση ηλικία: 6.3 έτη). Τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: στην πρώτη χορηγήθηκαν 2mg πρωτεΐνης ημερησίως και στη δεύτερη εικονική πρωτεΐνη (placebo). Μέχρι σήμερα 11 παιδιά έχουν συμπληρώσει τριετή θεραπεία και 14 πενταετή. Από τους εν λόγω 25 ασθενείς, 17 δεν πέρασαν τη δοκιμασία πρόκλησης χωρίς συμπτώματα με 5g τροφής ενώ 5 ανταπεξήλθαν επιτυχώς μετά τριετή θεραπεία και 3 μετά πενταετή θεραπεία. Τα παιδιά αυτά μπορούσαν να καταναλώσουν με ασφάλεια 16 φιστίκια ακόμη και μετά τη διακοπή των σταγόνων για 1 μήνα. Αν και μόνον 8 παιδιά επέτυχαν διαρκή μη ανταπόκριση, ορισμένα από τα υπόλοιπα παιδιά έφτασαν στο σημείο να καταναλώνουν 1400mg πρωτεΐνης (4-5 φιστίκια) πριν εκδηλώσουν συμπτώματα. Μετά τη θεραπεία, καταγράφηκε μείωση των μέσων επιπέδων της ειδικής για το φιστίκι IgE(από 120.39 σε 43.61 kU/L; P <0.001) και μέση μείωση του πομφού (P = 0.0069). Παράλληλα, αυξήθηκαν τα μέσα επίπεδα της ειδικής για το φιστίκι IgG4 (από 0.41 σε 37.52 mg/L; P <0.001). Αν και εκτιμάται ότι 20% των παιδιών ξεπερνάει την αλλεργία στ φιστίκι, αυτό συνήθως γίνεται πριν από την ηλικία των 5 ετών. Στα μεγαλύτερα παιδιά, η αλλαγή είναι μικρή. Τα παιδιά της μελέτης είχαν μέση ηλικία 6.4 ετών στην αρχή της μελέτης και 10.4 στο τέλος της.

Sublingual Immunotherapy Safe Alternative for Peanut Allergy

Wesley Burks1 and Edwin Kim1

1University of North Carolina at Chapel Hill.

Presented:February 22, 2015 at American Academy of Allergy, Asthma & Immunology (AAAAI) 2015 Conference: Abstract 507.

Πηγή

 

Αντιμετώπιση παιδιού με συρίττουσα αναπνοή στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στη Μ Βρετανία και την Ιρλανδία

Αν και υφίστανται εθνικές κλινικές οδηγίες για τη συρίττουσα αναπνοή στα παιδιά και το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι από τα πλέον συνήθη στα Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), σημειώνεται σημαντική διαφορά στη μεθοδολογία εφαρμογής των οδηγιών. Η μελέτη έγινε τον Μάρτιο του 2013 στα ΤΕΠ Ιρλανδίας και Μ Βρετανίας και συμμετείχαν 30 τμήματα και 183 ιατροί. Σε 29 ΤΕΠ (97%) υπήρχαν κλινικές οδηγίες και σε 12 (40%) οδηγίες αντιμετώπισης. Αρκετές διαφορές διαπιστώθηκαν όσον αφορά τη χρήση βρογχοδιασταλτικών φαρμάκων (99 [54%] προτιμούσαν ως φάρμακα πρώτης γραμμής τη σαλμπουταμόλη, το θειικό μαγνήσιο MgSO4 – 52 [28%] και την αμινοφυλλίνη 87 [48%]) ενώ 87 (48%) χορηγούσαν βρογχοδιασταλτικά ενδοφλεβίως και 30 (16%). 148 (80%) συνέχιζαν την εισπνεόμενη αγωγή μετά τη χορήγηση βρογχοδιασταλτικών ενδοφλεβίως. Από τους 170 ιατρούς που χορηγούσαν σαλμπουταμόλη ενδοφλεβίως, οι 146 (86%) εφάρμοζαν bolus ταχεία χορήγηση, 21 (12%) μεγαλύτερης διάρκειας δόση εφόδου και 164 (97%) με συνεχή έγχυση – σε κάθε περίπτωση με διαφορές ως προς τις δόσεις και τη διάρκεια της αγωγής. Από τους 173 που χορηγούσαν ΜgSO4 η χορήγηση ήταν σε μορφή bolus. 41 ιατροί (24%) χρησιμοποίησαν με επεμβατικό αερισμό. Οι σημαντικές διακυμάνσεις στον χειρισμό παιδιών με συρίττουσα αναπνοή στα ΤΕΠ αποτελεί πραγματικότητα παρά την ύπαρξη εθνικών κατευθυντηρίων οδηγιών γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω ανάγκη διενέργειας πολυκεντρικών μελετών.

Variation in Treatment of Acute Childhood Wheeze in Emergency Departments of the United Kingdom and Ireland – An International Survey of Clinician Practice

Mark D Lyttle, Ronan O'Sullivan, Iolo Doull, Stuart Hartshorn, Ian Morris, Colin V E Powell

Arch Dis Child. 2015;100(2):121-125. 

Πηγή

 

Χρόνος εκδήλωσης και δείκτες πρόβλεψης εκδήλωσης διφασικών αναφυλακτικών αντιδράσεων

Μια διφασική αντίδραση χαρακτηρίζεται από τη δυνητικά απειλητική για τη ζωή επανεμφάνιση των συμπτωμάτων μετά την αποδρομή της αναφυλαξίας χωρίς νέα έκθεση στον αιτιολογικό παράγοντα. Επειδή οι εν λόγω αντιδράσεις δεν είναι συχνές η μελέτη και η πρόβλεψη τους είναι δυσχερής. Μελετήθηκαν δημοσιεύσεις από βάσεις δεδομένων (MEDLINE, EMBASE, WebofScience και Scopus) από την Inception έως τον Ιανουάριο 2014 καθώς και οι βιβλιογραφίες των δημοσιεύσεων. Τα σημαντικότερα ευρήματα 27 μελετών που αφορούσαν συνολικά 4114 ασθενείς με αναφυλαξία και 192 ασθενείς με διφασικές αντιδράσεις ήταν:

  • Η μέση διάρκεια των συμπτωμάτων ήταν 11 ώρες (0.2 έως 71.0).
  • Η τροφές αποτέλεσαν τα συχνότερο αίτιο (συγκεντρωτική OR0.62, 95% CI: 0.4 έως0.94, I2= 0%)  καθώς και τον άγνωστο γενεσιουργό παράγοντα με αυξημένο κίνδυνο (συγκεντρωτική OR1.72, 95% CI: 1.0 έως 2.95, I2= 61%).
  • Η αρχική εκδήλωση υπότασης (συγκεντρωτική OR 2.18, 95% CI: 1.14 to 4.15, I2 = 79) συσχετίστηκε επίσης με την εκδήλωση διφασικής αντίδρασης.

Time of Onset and Predictors of Biphasic Anaphylactic Reactions: A Systematic Review and Meta-analysis

Sangil Lee, MD, M. Fernanda Bellolio, MD, MS, Erik P. Hess, MD, MSc, Patricia Erwin, MLS, Mohammad Hassan Murad, MD, MPH and Ronna L. Campbell, MD, PhD

Department of Emergency Medicine, Mayo Clinic Health System, Mankato, Minn

Πηγή

 

Ανακαλύπτοντας γονίδια υπεύθυνα για την αλλεργική ρινίτιδα μέσω στρατηγικής γονιδιακής συσχέτισης

H αλλεργική ρινίτιδα και οι αλλεργίες εν γένει αποτελούν περίπλοκες παθολογικές ενότητες στις οποίες γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες συμμετέχουν στην παθογένεια. Μελέτες γονιδιακού συσχετισμού (GWAS) που χρησιμοποιούν συνήθης πολυμορφισμούς μεμονωμένων νουκλεοτιδίων επιτάχυναν την έρευνα για ενδιαφέροντα γονίδια ενώ επιβεβαίωσαν τον ρόλο ορισμένων γνωστών γονιδίων που μπορεί να συμμετέχουν στην πρόκληση των αλλεργιών και της αλλεργικής ρινίτιδας. Η παρούσα ανασκόπηση περιγράφει τη γενετική βάση της αλλεργικής ρινίτιδας και τους σχετικούς αλλεργικούς φαινοτύπους με ιδιαίτερη έμφαση στις GWAS.

Κατά την τελευταία δεκαετία δημοσιεύθηκαν περισσότερες από 20 GWAS για την αλλεργική ρινίτιδα και τους συναφείς φαινοτύπους.  Φαίνεται ότι οι αλλεργικές παθήσεις μοιράζονται μεγάλο αριθμό γενετικών τόπων επιδεκτικότητας εκ των οποίων οι IL33/IL1RL1, IL-13-RAD50 και C11orf30/LRRC32 είναι σημαντικοί για περισσότερους από δύο φαινοτύπους. Επιπλέον οι GWAS αντανακλούν την γενετική ανομοιομορφία των υποκείμενων αλλεργικών φαινοτύπων. Στην παρούσα φάση έχουν προγραμματιστεί μεγάλες μελέτες για να ανακαλυφθούν νέοι τόποι για την αλλεργικοί ρινίτιδα και τους αλλεργικούς φαινοτύπους. Ο χαρακτηρισμός υποκείμενων γενετικών χαρακτηριστικών θα μας δώσει μια καλύτερη θεώρηση των πιθανών στόχων για μελλοντικές μελέτες και αντίστοιχες παρεμβάσεις.

 

Discovering Susceptibility Genes for Allergic Rhinitis and Allergy Using a Genome-wide Association Study Strategy

Jingyun Lia,b,, Yuan Zhanga,b and Luo Zhanga,b,c

aDepartment of Otolaryngology Head and Neck Surgery, Beijing Tong-Ren Hospital, Capital Medical University, bBeijing Key Laboratory of Nasal Diseases, Beijing Institute of Otolaryngology and cDepartment of Allergy, Beijing TongRen Hospital, Capital Medical University, Beijing, PR China

Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2015;15(1):33-40. 

Πηγή

 

Μια νέα υπερευαίσθητη δοκιμασία για τις αλλεργίες στα φιστίκια

Οι υπάρχουσες αλλεργικές δοκιμασίες για το φιστίκι δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστες ιδίως όταν πρόκειται για τον καθορισμό της σοβαρότητας μιας ατομικής αλλεργικής αντίδρασης που μπορεί να κυμαίνεται από κνίδωση έως απειλητική για τη ζωή αναφυλακτική καταπληξία.

Στις ΗΠΑ περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι είναι αλλεργικοί στα φιστίκια και τους ξηρούς καρπούς και μια ακριβέστερη αλλεργική δοκιμασία θα προλάμβανε νοσοκομειακές νοσηλείες και θα επέτρεπε τον καλύτερο έλεγχο των ατόμων που υποφέρουν από αλλεργία στα φιστίκια.

Τρεις χημικοί (Rusling, MarkPeczuh και ChallaVijayaKumar) από το UniversityofConnecticut (UConn) ανέπτυξαν μια πλέον προηγμένη αλλεργική δοκιμασία για το φιστίκι η οποία με βάση τα αρχικά αποτελέσματα είναι πολλές φορές περισσότερο ευαίσθητη από τις τρέχουσες δοκιμασίες. Η νέα δοκιμασία μπορεί να καθορίσει τη σοβαρότητα της αλλεργικής αντίδρασης του ασθενή με λίγες σταγόνες αίματος. Ενώ οι υφιστάμενες δοκιμασίες για το φιστίκι γενικά προσδιορίζουν IgE αντισώματα στο δείγμα αίματος, η παρουσία και άλλων βιομορίων μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα. Αντίθετα η νέα δοκιμασία ανιχνεύει τα βιομόρια και μετρά την παρουσία αντισωμάτων που συνδέονται με πολύ συγκεκριμένα πρωτεϊνικά τμήματα (πεπτίδια) και κατάλοιπα υδατανθράκων που υπάρχουν στα φιστίκια. Όταν το αίμα των ασθενών έρχεται σε επαφή με τα παραπάνω (συν διάλυμα θετικού ελέγχου), τα IgE αντισώματα δεσμεύονται από τα αλλεργιογόνα και συνδέονται με αυτά. Στη συνέχεια καταγράφεται η ποσότητα των αντισωμάτων για να καθοριστεί πόσο έντονη είναι η αντίδραση που έχει ο ασθενής στα φιστίκια. Για να αυξηθεί η διακριτική ικανότητα του συστήματος προστέθηκαν μαγνητικά σφαιρίδια στα δείγματα του αλλεργιογόνου. Τα σφαιρίδια συνέλλεξαν τα IgE αντισώματα και ενίσχυσαν τις τελικές μετρήσεις, επιτρέποντας την ανίχνευση συγκεντρώσεων έως και 0.5-1 picogrampermilliliter. Αν και στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν λίγα αλλεργιογόνα συστατικά των γλυκοπρωτεϊνών του φιστικιού οι ερευνητές θα προχωρήσουν στον έλεγχο περισσοτέρων από 20 με στόχο την επίτευξη πλέον εκλεκτικών αποτελεσμάτων. Παρά τα ενδιαφέροντα αρχικά αποτελέσματα, η κλινική εφαρμογή της νέας μεθοδολογίας θα απαιτήσει αρκετό χρόνο. Παράλληλα θα μελετηθεί και ο ρόλος των πρωτεϊνικών πεπτιδίων και των υδατανθρακικών καταλοίπων στην επαγωγή των αλλεργιών.

A new ultrasensitive test for peanut allergies

Πηγή

 

Ανασκόπηση και εξελίξεις στη χρόνια κνίδωση

Τα τελευταία χρόνια υπήρξαν σημαντικές πρόοδοι στην αντιμετώπιση της χρόνιας κνίδωσης. Στην ανασκόπηση αυτή παρέχεται ενημέρωση των ιατρών για τις κλινικές εξελίξεις αναφορικά με την ταξινόμηση, διάγνωση και αντιμετώπιση της χρόνιας κνίδωσης. Μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά σε διευκρινήσεις αναφορικά με την ορολογία που χρησιμοποιείται για την περιγραφή και ταξινόμηση της κνίδωσης, στην ανάπτυξη και χρήση μεθόδων εκτίμησης της κνίδωσης και στην κατανόηση της διαταραχής της ποιότητας ζωής των ασθενών καθώς και της νοσηρότητας της πάθησης. Τα πιο σημαντικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις σύγχρονες μελέτες είναι:

·      Ο όρος χρόνια αυτόματη κνίδωση (CSU) αντικαθιστά τον όρο χρόνια ιδιοπαθής κνίδωση (CIU).

·      Τα αντιισταμινικά δεύτερης γενεάς αποτελούν την κύρια θεραπεία της CSU.

·      Εάν η συνήθης δοσολογία των αντιισταμινικών δεν είναι δραστική, τότε μπορεί ακόμη και να τετραπλασιαστεί η συνιστώμενη δόση του φάρμακου.

·      Η ομαλιζουμάμπη αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία επί αναποτελεσματικότητας των αντιισταμινικών.

Insights and advances in chronic urticaria: a Canadian perspective

Gordon Sussman1, Jacques Hébert2, Wayne Gulliver3, Charles Lynde1, Susan Waserman4, Amin Kanani5, Moshe Ben-Shoshan6, Spencer Horemans1, Carly Barron1, Stephen Betschel1, William H Yang7, Jan Dutz5, Neil Shear1, Gina Lacuesta8, Peter Vadas1, Kenneth Kobayashi7, Hermenio Lima4 and F Estelle R Simons9

1University of Toronto, Medicine, Toronto, ON, Canada; 2 Université Laval, Medicine, Quebec, QC, Canada; 3 Memorial University, Medicine, Quebec, QC, Canada; 4 McMaster University Medicine, Hamilton, ON, Canada; 5 University of British Columbia, Medicine, Kelowna, BC, Canada; 6 McGill University, Medicine, Montreal, QC, Canada; 7 University of Ottawa, Medicine, Ottawa, ON, Canada; 8 Dalhousie University, Medicine, Halifax, NS, Canada; 9 University of Manitoba, Medicine, Winnipeg, MB, Canada;

Allergy, Asthma & Clinical Immunology2015, 11:7

Πηγή

 

Εξελίξεις στην απευαισθητοποίηση στην ασπιρίνη για χρόνια παραρρινοκολπίτιδα με πολύποδες σε περιπτώσεις αναπνευστικών παθήσεων που επιδεινώνονται από την ασπιρίνη

Η έξαρση αναπνευστικών παθήσεων από την ασπιρίνη (AERD) αποτελεί κλινική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από συμπτωματολογία από το ανώτερο και το κατώτερο αναπνευστικό σύστημα (ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα, βρογχόσπασμος και/ή βρογχόσπασμος) μετά από λήψη φαρμάκων που αναστέλλουν την κυκλοξυγενάση-1 (COX-1) όπως η ασπιρίνη ή τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Η δοκιμασία πρόκλησης με ασπιρίνη θέτει τη διάγνωση της AERD. Η απευαισθητοποίηση στην ασπιρίνη και η συνεχής λήψη του φαρμάκου είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε ασθενείς με ελλειμματικό έλεγχο της πάθησης τους από τα διαθέσιμα φάρμακα ή εκείνους με άλλες υποκείμενες παθήσεις (πχ. καρδιαγγειακά νοσήματα) για τις οποίες απαιτείται συχνή θεραπεία με ασπιρίνη ή ΜΣΑΦ. Η ανασκόπηση επικεντρώνει στην απευαισθητοποίηση στην ασπιρίνη και στην αντιμετώπιση ασθενών με AERD με ιδιαίτερη έμφαση στην αποτελεσματικότητα σε εκείνους με χρόνια παραρρινοκολπίτιδα και ρινικούς πολύποδες.

Update on Aspirin Desensitization for Chronic Rhinosinusitis with Polyps in Aspirin-Exacerbated Respiratory Disease (AERD)

Ronald A. Simon, Kristen M. Dazyand Jeremy D. Waldram

Current Allergy and Asthma Reports;February 2015, 15:5

Πηγή  

 

Πλύσιμο πιάτων στο χέρι ή στο πλυντήριο και παιδικές αλλεργίες

Η "υπόθεση της υγιεινής" ορίζει  ότι η έκθεση σε μικρόβια κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής επάγει ανοσιακή ανοχή μέσω ανοσιακής διέγερσης και ως εκ τούτου μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργιών. Αρκετοί συνηθισμένοι παράγοντες της καθημερινότητας όπως οι μέθοδοι πλυσίματος των πιάτων μπορεί να αυξήσουν την μικροβιακή έκθεση. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί εάν αυτό σχετίζεται με τον επιπολασμό των αλλεργιών.

Μέσω ερωτηματολογίου μελετήθηκαν 1029 παιδιά ηλικίας 7 έως 8 ετών στις πόλεις Kiruna(Βόρεια Σουηδία) και Mölndalστην περιοχή του Gothenburg(ΝΔ ακτή Σουηδίας). Οι ερωτήσεις για το άσθμα, το έκζεμα και την ρινοεπιπεφυκίτιδα ελήφθησαν από το ερωτηματολόγιο της InternationalStudyofAsthmaandAllergies. Το πλύσιμο των πιάτων στο χέρι συσχετίσθηκε με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργικής νόσου (πολυπαραγοντική ανάλυση, OR: 0.57 με 95% CI: 0.37-0.85). Oκίνδυνος μειώθηκε περαιτέρω σε ένα μοτίβο δόσης-απόκρισης, αν τα παιδιά έτρωγαν τρόφιμα που είχαν υποστεί ζύμωση και εάν η οικογένεια αγόραζε τρόφιμα απευθείας από παραγωγούς γεωργικών προϊόντων.

Στις οικογένειες που έπλεναν τα πιάτα στο χέρι, οι παιδικές αλλεργίες ήταν λιγότερες σε σύγκριση με τα παιδιά οικογενειών που χρησιμοποιούσαν πλυντήριο πιάτων. Η μελέτη καταλήγει στην υπόθεση ότι οι λιγότερο αποτελεσματικές μέθοδοι πλυσίματος επάγουν την ανοχή μέσω αυξημένης μικροβιακής έκθεσης.

Allergy in Children in Hand Versus Machine Dishwashing

Bill Hesselmar, MD, PhDa,b,c, Anna Hicke-Roberts, MDd and Göran Wennergren, MD, PhDa,c

aPaediatric Allergology, Queen Silvia Children’s Hospital, Gothenburg, Sweden; bVästra Götaland Healthcare Department, Follow-up and Analysis Unit, Gothenburg, Sweden; cDepartment of Paediatrics, University of Gothenburg, Gothenburg, Sweden; and dVästra Frölunda Paediatric Outpatient Clinic, Västra Frölunda, Sweden

Πηγή

 

Είναι τα υδατόλουτρα επιθυμητά στην ατοπική δερματίτιδα;

Τα υδατόλουτρα (μπάνια) αποτελούν θεραπευτικό μέτρο που συνήθως συνιστάται στην ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ). Δεν είναι όμως σαφές εάν τα μπάνια βελτιώνουν την κατάσταση του δέρματος. Στόχοι της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίδρασης μετά από μπάνια με νερό βρύσης για ένα μήνα και ο υπολογισμός των ασθενών με ΑΔ που ευεργετούνται από τα μπάνια.

Τον Νοέμβριο 2012, διενεργήθηκε έρευνα μέσω Medline με την αναζήτηση λέξεων-κλειδιών ("ατοπική δερματίτιδα" ή "έκζεμα" σε συνδυασμό με τις λέξεις "μπάνιο", "μπάνια", "υδροθεραπεία", "καθαρισμός" ή "μούλιασμα"). Για την πρώτη ανάλυση επιλέχθηκαν διεθνείς μελέτες που αφορούσαν τη μέτρηση των μεταβολών του δέρματος με τα μπάνια με νερό βρύσης. Στη δεύτερη ανάλυση επιλέχτηκαν μελέτες παρατήρησης αναφερόμενες στα ποσοστά των ασθενών με ΑΔ με προτίμηση στα μπάνια. Σημαντικές λεπτομέρειες αναφορικά με τις μεθόδους και τα αποτελέσματα από δύο συγγραφείς ενσωματώθηκαν ξεχωριστά. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων αποτελεσμάτων για τον συνδυασμό δεδομένων αποτελεσμάτων και τη διενέργεια μελέτης μετα-ανάλυσης.

Από 271 περιλήψεις επιλέχτηκαν 7 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια επιλογής. Ο αριθμός των ασθενών με ΑΔ κυμαινόταν από 89 έως 260 (γυναίκες: 41.4–66.3%). Η συγκεντρωτική αποτελεσματικότητα της μεταβολής του δέρματος μετά τα μπάνια ήταν -0.10 (95% CI: −0.47 to0.28) στην μετα-ανάλυση τυχαίων επιδράσεων. Η μετα-αναλυτικη συγκεντρωτική αναλογία ασθενών με ΑΔ που ήταν υπέρ των μπάνιων ήταν 29.1%(18.5–42.7). Συμπερασματικά δεν διαπιστώθηκε σημαντική επίδραση των μπάνιων επί ένα μήνα στην κατάσταση του δέρματος. Η χρήση των μπάνιων πρέπει να αποφασίζεται σε συνεννόηση με τους ασθενείς.

Are baths desirable in atopic dermatitis?

M.-E. Sarre1,2,, L. Martin2, W. Moote1, J.A. Mazza1 and C. Annweiler3,4

1Division of Clinical Immunology and Allergy, Department of Medicine, The University of Western Ontario, London, ON, Canada

2Department of Dermatology, UNAM, Angers University Hospital, Angers, France

3Department of Internal Medicine, UPRES EA 4638, UNAM, Angers University Hospital, Angers, France

4Robarts Research Institute, Schulich School of Medicine and Dentistry, The University of Western Ontario, London, ON, Canada

Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology2015

Πηγή

 

Αποτελεσματικότητα τοπικής εφαρμογής μητρικού γάλακτος στην ίαση της ατοπικής δερματίτιδας σε βρέφη

Toβρεφικό ατοπικό έκζεμα χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδη βλάβη της επιδερμίδας. Περίπου το 50% των βρεφών προσβάλλεται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι το μητρικό γάλα (ΜΓ) έχει προφυλακτικές ιδιότητες και μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για μερικές πληγές και λοιμώξεις. Στο παρόν άρθρο γίνεται εκτίμηση της βραχείας αποτελεσματικότητας του ΜΓ σε σύγκριση με την αλοιφή υδροκορτιζόνης 1% σε βρέφη με ήπια έως μέτρια ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ) μετά από τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που έγινε σε παιδιά με ΑΔ μιας παιδιατρικής κλινικής. Η πλειονότητα των περιπτώσεων ΑΔ και στις δύο ομάδες χαρακτηριζόταν από μέτρια σοβαρότητα. Δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δυο ομάδων στις ημέρες 0, 7, 14 και 21 ενώ οι παρεμβάσεις και στις δύο ομάδες είχαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται το ΜΓ για λόγους χαμηλού κόστους και εύκολης πρόσβασης. Τα ευρήματα της μελέτης πρέπει να μελετηθούν περαιτέρω σε πολυκεντρικές μελέτες.

Efficacy of topical application of human breast milk on atopic eczema healing among infants: a randomized clinical trial

Hengameh Kasrae BSc1, Leila Amiri Farahani MSc2 and Parsa Yousefi MD3

1Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran

2Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran

3Department of Paediatrics, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran

International Journal of Dermatology2015

Πηγή

 

Νεώτερες εξελίξεις στην ατοπική δερματίτιδα (2012-2013)

Μέρος Ι: Επιδημιολογία, μηχανισμοί νόσου και μεθοδολογίες

Μέρος ΙΙ: Πρόληψη και θεραπεία

 

Στο πρώτο μέρος της μελέτης παρατίθενται τα σημαντικότερα ευρήματα 9 συστηματικών ανασκοπήσεων με θέμα την ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ) που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 και ήταν εστιασμένες στην επιδημιολογία, τους μηχανισμούς παθογένειας και θέματα μεθοδολογίας. Υπάρχουν πλέον επαρκή δεδομένα που συνηγορούν ότι η έκθεση στα αντιβιοτικά στα πρώτα στάδια της ζωής σχετίζεται με αυξημένο επιπολασμό ΑΔ. Το αντίθετο συμβαίνει με τη διενέργεια καισαρικής τομής. Ο επιπολασμός της ΑΔ είναι αυξημένος στην Αφρική, την Ανατολική Ασία, τη Δυτική Ευρώπη και ορισμένες χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η αυτοανοσία μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο στην εκδήλωση και τη σοβαρότητα της ΑΔ. Για τους ερευνητές που διενεργούν κλινικές μελέτες με ασθενείς πάσχοντες από ΑΔ οι καλύτερες κλίμακες που αντικατοπτρίζουν αντικειμενικά την κλινική σημειολογία είναι η EczemaAssessmentSeverityScale(EASI) και η SCORingAtopicDermatitisScale(objSCORAD). Για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής παιδιών ηλικίας 0-3 ετών, η κλίμακα InfantDermatitisQualityofLifeScale(IDQoL) είναι επαρκώς πιστοποιημένη.

Στο δεύτερο μέρος της μελέτης παρέχεται περίληψη των κύριων ευρημάτων 22 συστηματικών ανασκοπήσεων ασθενών με ΑΔ που δημοσιεύθηκαν στο ίδιο χρονικό διάστημα και αφορούσαν την πρόληψη και τη θεραπεία της ΑΔ. Η πλέον υποσχόμενη παρέμβαση για την πρόληψη της ΑΔ είναι η χρήση προβιοτικών (ίσως και πρεβιοτικών*) στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης και τα πρώτα χρόνια της ζωής. Η έκθεση σε οικόσιτα κατοικίδια ζώα (ιδιαίτερα σκύλους) μπορεί επίσης να έχει προστατευτική επίδραση ενώ ο αποκλειστικός θηλασμός έως την ηλικία των 7 μηνών δεν επιβεβαιώνει τα πλεονεκτήματα που του αποδίδονται. Ο ρόλος της βιταμίνης Dστην πρόληψη της ΑΔ είναι προς το παρόν ασαφής. Ελάχιστες συστηματικές ανασκοπήσεις παρείχαν πρόσθετες αποδείξεις για τη χρήση ειδικών θεραπειών για την ΑΔ. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για καθοριστεί ο ρόλος της απευαισθητοποίησης, των Κινέζικων βοτάνων, της ομοιοπαθητικής και της χρήσης ειδικών ρούχων. Παρά ταύτα υπάρχει σαφής απόδειξη ότι δεν είναι αποτελεσματική η χρήση διαφόρων ελαίων (eveningprimroseoilκαι borageoil) ως θεραπευτικών μέσων στην ΑΔ. Τέλος δεν υπάρχουν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές αναφορικά με τη μονοθεραπεία με Η1-αντιισταμινικά στην ΑΔ.

 

What's new in atopic eczema? An analysis of systematic reviews published in 2012 and 2013.

Part 1. Epidemiology, mechanisms of disease and methodological issues

Part 2. Treatment and prevention

V. Madhok1, M. Futamura2, K. S. Thomas3 and S. Barbarot3,4

1Division of Population Health Sciences, University of Dundee, Dundee, UK

2Division of Allergy, National Center for Child Health and Development, Tokyo, Japan

3Centre of Evidence Based Dermatology, Division of Rheumatology, Orthopaedics and Dermatology, School of Medicine, University of Nottingham, Nottingham, UK

4Dermatology Department, Nantes University Hospital, Nantes, France

Πηγή

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί οι οποίοι μπορεί να προκαλέσουν θετικές επιδράσεις στην υγεία του ανθρώπου καθώς βελτιώνουν την μικροβιακή ισορροπία του εντέρου. Οι μικροοργανισμοί αυτοί δεν είναι ξένοι με την φυσική μικροχλωρίδα του ανθρωπινού οργανισμού αλλά αντίθετα αποτελούν μέλη του όπως και κάποιοι άλλοι παθογόνοι οργανισμοί που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δεν δημιουργούν πρόβλημα στον οργανισμό σε μικρή ποσότητα. Τα πιο γνωστά προβιοτικά που εμπλουτίζουν τα τρόφιμα είναι τα βακτήρια που ανήκουν στα γένη Lactobacillus και Bifidobacterium, τα οποία βρίσκονται στην μικροχλωρίδα του παχέος εντέρου. Η μικροχλωρίδα του παχέος εντέρου θεωρείται από τα πλέον πολυάριθμα οικοσυστήματα, περιλαμβάνει περίπου 400 διαφορετικά βακτηριακά είδη. Η εντερική μικροχλωρίδα έχει παρατηρηθεί ότι μεταβάλλεται σε συνθήκες στρες σε παθογόνες καταστάσεις από τη διατροφή, τις συνθήκες διαβίωσης και την λήψη αντιμικροβιακών σκευασμάτων. Κυριότερα προβιοτικά τρόφιμα αποτελούν τα προβιοτικά γαλακτοκομικά προϊόντα που υπάρχουν στο εμπόριο, όπως προβιοτικά γιαούρτια, ρευστά όξινα γάλατα με ή χωρίς φρούτα και, πρόσφατα, τυριά και παγωτά.

Τα πρεβιοτικά είναι δυσαπορρόφητα συστατικά των τροφίμων που διεγείρουν την ανάπτυξη και την αύξηση της δραστηριότητας ενός ή ορισμένων ειδών βακτηρίων στο παχύ έντερο, βελτιώνοντας έτσι την υγεία του ανθρώπου-ξενιστή τους. Κυριότερα πρεβιοτικά είναι η ινουλίνη, οι γαλακτο-ολιγοσακχαρίτες (GOS) και οι φρουκτο-ολιγοσακχαρίτες (FOS). Αποτελούν στοιχεία φρούτων, λαχανικών ή δημητριακών (όπως το ραδίκι, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τα δημητριακά ολικής άλεσης, η μπανάνα ή η σόγια). Χρησιμοποιούνται ως προσθήκη σε γαλακτοκομικά προϊόντα, ροφήματα και γλυκά. Το πρεβιοτικά διαφέρουν από τα προβιοτικά συστατικά, δεδομένου ότι δεν περιέχουν κανένα ζωντανό μικρόβιο αλλά βοηθούν την αύξησή τους. Τα πρεβιοτικά δε διασπώνται από τα ένζυμα της γαστρεντερικού συστήματος. Αντίθετα περνούν μέσω του άνω γαστρεντερικού συστήματος στην εντερική κοιλότητα, όπου χρησιμοποιούνται επιλεκτικά από τα ευεργετικά βακτήρια.

 

Νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την αλλεργική ρινίτιδα

Οι κλινικοί ιατροί πρέπει να χορηγούν ενδορρινικά στεροειδή όταν τα συμπτώματα των ασθενών τους επηρεάζουν την ποιότητα ζωής τους. Η παρότρυνση αυτή περιέχεται στις "οδηγίες κλινικής πρακτικής" που δημοσιεύθηκαν στις 2 Φεβρουαρίου 2015 στο έγκριτο περιοδικό Otolaryngology–HeadandNeckSurgery. Οι οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση αντιισταμινικών δεύτερης γενεάς από το στόμα κυρίως σε ασθενείς που κατά κύριο λόγο παραπονούνται για φτερνίσματα και ρινικό κνησμό.

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι η πέμπτη συχνότερη χρόνια πάθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες και προσβάλει έναν στους έξι Αμερικανούς με ιδιαίτερα μεγάλη συχνότητα μεταξύ των παιδιών. Η ιατρική θεραπεία στις ΗΠΑ κοστίζει 2-5 εκατομμύρια δολάρια ετησίως και εξ αυτών το ήμισυ περίπου αφορά φάρμακα. Η αλλεργική ρινίτιδα κοστίζει επίσης 2-4 εκατομμύρια δολάρια σε εργασιακό κόστος και 800.000 έως 2 εκατομμύρια χαμένες σχολικές ημέρες.

Η ομάδα των 21 ειδικών από διάφορες ειδικότητες συνέγραψε τις οδηγίες στοχεύοντας σε κοινή εθνική στρατηγική αντιμετώπισης και καλύτερη διάγνωση των παιδιών ηλικίας άνω των 2 ετών και τους ενήλικες. Η ομάδα καθορίζει την αλλεργική ρινίτιδα ως μια φλεγμονώδη αντίδραση των μεμβρανών των ρινικών βλεννογόνων μετά την εισπνοή αλλεργιογόνου όπως γύρεων αγρωστωδών, ακάρεων ή επιθήλιων κατοικίδιων ζώων που πυροδοτεί συμπτώματα όπως ρινόρροια, ρινική συμφόρηση, φτερνίσματα και κνησμό. Υπογραμμίζεται η ανάγκη χορήγησης ενδορρινικών στεροειδών και αντιισταμινικών ως θεραπείες "πρώτης γραμμής". Αντίθετα οι κλινικοί ιατροί δεν πρέπει να χορηγούν ανταγωνιστές λευκοτριενών από το στόμα ως κύρια αγωγή ή να ζητούν ακτινολογικό έλεγχο ρουτίνας (ακτινογραφίες κόλπων προσώπου) εκθέτοντας τους ασθενείς σε άσκοπη έκθεση στη ραδιενέργεια. Οι κλινικοί μπορούν να διαγνώσουν την αλλεργική ρινίτιδα με βάση το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τα αποτελέσματα των αλλεργικών δερματικών δοκιμασιών δια νυγμού.

Τα ενδορρινικά στεροειδή είναι αποτελεσματικά, υπερτερούν άλλων θεραπειών και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής και τον ύπνο των ασθενών δρώντας τοπικά. Τα αντιισταμινικά δεύτερης γενεάς βελτιώνουν ταχέως τα συμπτώματα και επειδή είναι διαθέσιμα – σε αρκετές χώρες – εκτός φαρμακείων δεν επιβαρύνουν οικονομικά το σύστημα υγείας.

Εάν η ανταπόκριση στις φαρμακευτικές αγωγές δεν είναι ικανοποιητική τότε μπορεί να χορηγηθεί ανοσοθεραπεία (υπογλώσσια ή υποδόρια).

Στην παρούσα ανασκόπηση αναγνωρίζονται και ορισμένα κενά που απαιτούν περαιτέρω έρευνα όπως η απομάκρυνση των κατοικίδιων ζώων και τα συστήματα καθαρισμού του αέρα.

New Guidelines for Allergic Rhinitis Released

Πηγή  

 

Υπογλώσσια ανοσοθεραπεία στα παιδιά – Πρόσφατες Εμπειρίες

H υπογλώσσια ανοσοθεραπεία (ΥΑ) ενδείκνυται σε παιδιατρικούς ασθενείς που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ρινοεπιπεφυκίτιδα που οφείλεται σε περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα όπως γύρεις αγρωστωδών και ακάρεων οικιακής σκόνης. Η ανασκόπηση εστιάζει στις πρόσφατες σχετικές μελέτες που σχετίζονται με τη χορήγηση ΥΑ για τα εν λόγω αεροαλλεργιογόνα αναφορικά με την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και τα ανοσολογικά δεδομένα σε σύγκριση με την υποδόρια ανοσοθεραπεία, τις διαθέσιμες φαρμακευτικές αγωγές και τα εικονικά φάρμακα.

Στις περισσότερες σύγχρονες μελέτες ΥΑ για αλλεργίες στα αγρωστώδη και τα ακάρεα, αποδείχθηκε ότι η ΥΑ έχει παρόμοια αποτελέσματα με την υποδόρια ανοσοθεραπεία ενώ ήταν ασφαλέστερη. Συγκρίνοντας τις ανεπιθύμητες ενέργειες αμφοτέρων των θεραπειών, η ΥΑ εμφάνισε λιγότερες περιπτώσεις αναφυλαξίας και μικρότερο ποσοστό τοπικών αντιδράσεων μέτριας έως σοβαρής βαρύτητας. Σε σύγκριση με τις φαρμακευτικές αγωγές και τα εικονικά φάρμακα, η ΥΑ εμφανώς βελτίωσε τις βαθμολογίες συμπτωμάτων και φαρμάκων. Πέραν της αλλεργικής ρινίτιδας/ ρινοεπιπεφυκίτιδας, ανάλογες μελέτες έχουν προγραμματιστεί για παιδιά με άσθμα, ατοπική δερματίτιδα και τροφικές αλλεργίες. Η ΥΑ αποτελεί μια καλώς ανεκτή και αποτελεσματική προσέγγιση της θεραπείας της αλλεργικής ρινίτιδας στα παιδιά. Προς το παρόν τρία σχήματα ΥΑ σε δισκία (γύρεις) για παιδιά, έχουν λάβει έγκριση από την U.S, FoodandDrugAdministration.

Sublingual Immunotherapy in Children: The Recent Experiences

Nicole Pleskovica, Ashton Bartholowa, David P. Skonera,b

aDivision of Allergy, Asthma, and Immunology, Department of Medicine, Allegheny General Hospital, Pittsburgh and bTemple University School of Medicine, Philadelphia, Pennsylvania, USA

Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2014;14(6):582-590. 

Πηγή

 

Η ζωή στην μεγαλούπολη μπορεί να μην αποτελεί παράγοντα κινδύνου

Η διαβίωση στις μεγαλουπόλεις από μόνη της μπορεί να μην αποτελεί σημαντικό παράγοντα για να αναπτύξει ένα παιδί άσθμα. Αυτό είναι το συμπέρασμα μελέτης που δημοσιεύθηκε online στο JournalofAllergyandClinicalImmunology (Ιαν 2015) που έρχεται σε αντίθεση με δοξασίες δεκαετιών στο τομέα της δημόσιας υγεία σχετικά με την "επιδημία άσθματος των πόλεων".

Ερευνητές του Johns Hopkins University στη Βαλτιμόρη  διαπίστωσαν ότι το να είναι κανείς πτωχός, Αφροαμερικανός ή Πορτορικανός αποτελεί σημαντικό παράγοντα που καθορίζει τον κίνδυνο άσθματος για τα παιδιά. Αν και υπάρχουν προγενέστερες μελέτες που μελέτησαν το άσθμα σε συγκεκριμένες πόλεις, καμιά μελέτη δε συνέκρινε πως το άσθμα συσχετίζεται με τις διάφορες κοινωνικές ομάδες των μεγάλων πόλεων. Οι ερευνητές μελέτησαν πάνω από 23.000 παιδιά ηλικίας 6 έως 17 ετών κατά την περίοδο 2009-2011. Εκτός από τα ποσοστά άσθματος συνυπολογίστηκαν παράγοντες όπως το οικογενειακό εισόδημα, η φυλή και η εθνικότητα. Μετά την προσαρμογή των εν λόγω παραγόντων δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των παιδιών των μεγαλουπόλεων και εκείνων που ζούσαν σε μικρότερες πόλεις.

Αντίθετα διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά Αφροαμερικανών ή Πορτορικανών εμφάνιζαν υψηλότερα ποσοστά άσθματος (17% και 20% αντιστοίχως) σε σύγκριση με τα παιδιά Καυκάσιας καταγωγής (10%), τους Ισπανόφωνους (9%) και τους Ασιάτες (8%). Αν και η μελέτη δεν ασχολήθηκε με το "γιατί" των διαφορών, οι ερευνητές σημειώνουν ότι άλλες μελέτες υποδηλώνουν δυνητικές γενετικά και βιολογικά αίτια για τις φυλετικές και εθνολογικές διαφορές που καταγράφηκαν. Διαπιστώθηκε επίσης ευρεία διακύμανση στη γεωγραφική κατανομή των ασθματικών παιδιών (17% στα παιδιά που ζούσαν στις Νοτιοανατολικές πολιτείες έναντι 8% των παιδιών των Δυτικών πολιτειών). Όμως το άσθμα δεν περιορίζεται στις πόλεις. Για παράδειγμα, τα ποσοστά άσθματος ήταν 21% στις πτωχές προαστιακές περιοχές των Νοτιοανατολικών πολιτειών σε σύγκριση με το 17% των γειτονικών πόλεων. Η μελέτη δεν προσέγγισε τους παράγοντες που επηρεάζουν τη σοβαρότητα του άσθματος καθώς αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο νέας μελέτης. Σύμφωνα με το U.S. CentersforDiseaseControlandPrevention το άσθμα προσβάλλει 6.8 εκατομμύρια παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Big City Life May Not Be a Key Asthma Risk

J Allergy Clin Immunol2015 

Πηγή

 

Μια νέα θεραπεία για αλλεργία στο σιτάρι για παιδιατρικούς ασθενείς

Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του CentreforPlantBiotechnologyandGenomics(CBGP-UPM-INIA) σε συνεργασία με το Αλλεργιολογικό Τμήμα του HospitalInfantilUniversitarioNiñoJesúsofMadridέδειξε ότι τα περισσότερα από τα παιδιά στα οποία χορηγήθηκε η νέα από του στόματος ανοσοθεραπεία μπόρεσαν να καταναλώσουν 100 gσιταρένιου ψωμιού χωρίς παρενέργειες. Το αποτέλεσμα αυτό κατά κάποιον τρόπο "εξουδετερώνει" τον κίνδυνο πρόκλησης συμπτωμάτων μετά τυχαία κατανάλωση από αλλεργικούς ασθενείς.

Το σιτάρι εμπλέκεται συχνά στις τροφικές αλλεργίες της παιδικής ηλικίας (περίπου 35% έως την ηλικία των 12 ετών). Η συνηθέστερη αντιμετώπιση αφορά την αποφυγή κατανάλωσης του τροφίμου γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διατροφική ανισορροπία στα παιδιά. Παράλληλα η πλήρης αποφυγή του ίσως δεν είναι απόλυτα ρεαλιστική καθώς ανευρίσκεται σε ποικιλία τροφίμων και παρά τις προβλεπόμενες προειδοποιήσεις επί των συσκευασιών, μπορεί να συμβούν ατυχήματα. Το γεγονός αυτό προκαλεί συνεχή ανησυχία και επαγρύπνηση των γονέων σε σημείο που να απαγορεύουν κάθε λήψη τροφής εάν δεν είναι παρόντες. Έτσι είναι ιδιαίτερα σημαντική η προσπάθεια ανακάλυψης νέων θεραπειών που θα επάγουν την ανοχή στη συγκεκριμένη τροφή.

Η νέα ανοσοθεραπεία χορηγήθηκε σε 6 παιδιά με αλλεργία στο σιτάρι και συνίστατο στη σταδιακή χορήγηση αυξανόμενων δόσεων σιταριού. Πέντε από τα παιδιά περάτωσαν επιτυχώς τη θεραπεία σε 24 ημέρες και όλα εμφάνισαν ανοχή σε κατανάλωση 100 gσιταρένιου ψωμιού μετά από 6 μήνες. Τα αποτελέσματα της μελέτης μπορεί να αποτελέσουν τη βάση για μεγάλες κλινικές δοκιμές με σκοπό την περαιτέρω διερεύνηση του θεραπευτικού αποτελέσματος της νέας προσέγγισης.

Towards a new wheat allergy treatment for children

P Rodríguez del Río et al. Oral Immunotherapy in Children With IgE-Mediated Wheat Allergy. Journal of Investigational Allergology and Clinical Immunology, 2014; Vol. 24(4): 240-248

Πηγή

 

Κακή χρήση ιατρικών συσκευών: ένα σύνηθες πρόβλημα στην αυτο-αντιμετώπιση του άσθματος και των αλλεργικών παθήσεων

Εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από σοβαρές αλλεργίες και άσθμα και γι αυτό έχουν στην κατοχή τους φάρμακα που μπορεί να τους σώσουν τη ζωή και να αντιμετωπίσουν μία σοβαρή κρίση άσθματος.  Δυστυχώς,  πολλοί λίγοι από αυτούς ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν τις συνταγογραφούμενες συσκευές σωστά , αν και νομίζουν ότι ξέρουν το σωστό τρόπο.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Annals of Allergy, Asthma and Immunology, μόνο 16% των ασθενών που τους είχε συνταγογραφηθεί αδρεναλίνη για αντιμετώπιση αναφυλακτικών αντιδράσεων μπορούσαν να επιδείξουν το σωστό τρόπο χρήσης της. Από τους ασθενείς με άσθμα μόνο 7% χρησιμοποιούσαν σωστά τη συσκευή εισπνοών τους.

Στη μελέτη διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς δεν είχαν εκπαιδευτεί κατάλληλα στη χρήση αυτών των συσκευών, δεν είχαν καταλάβει τις οδηγίες ακόμη και μετά την εκπαίδευση, ή ξεχνούσαν τις οδηγίες με την πάροδο του χρόνου. 

Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς που κλήθηκαν να επιδείξουν τη χρήση της αδρεναλίνης κάνανε λάθος σε 3 ή περισσότερα βήματα. Το πιο συνηθισμένο λάθος ήταν η μη διατήρηση της συσκευής στη θέση ένεσης για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα.

Ποσοστό 63% των ασθενών που χρησιμοποιούσαν συσκευές εισπνοών, κάνανε λάθος σε 3 ή περισσότερα βήματα. Το πιο συνηθισμένο λάθος ήταν η μη πλήρης εκπνοή πριν από τη χρήση της συσκευής. Άλλο συνηθισμένο λάθος ήταν η παράβλεψη της ανακίνησης του φαρμάκου πριν από τη 2η εισπνοή.

Η μελέτη υποδεικνύει επιτακτικά την ανάγκη βελτίωσης της εκπαίδευσηςτων ασθενών, ώστε να επιτύχουν τα βέλτιστα αποτελέσματα από τα συγκεκριμένα φάρμακα. Στις προτάσεις εκπαίδευσης κυρίαρχη θέση έχει η επανάληψη των βημάτων τόσο λεκτικά όσο και με επίδειξη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σωστή εκπαίδευση πιθανόν να σώσει ακόμη και τη ζωή των ασθενών ενώ θα συνδράμει σημαντικά στη βελτίωση τη ποιότητας της ζωής τους.

Misuse of medical devices: a persistent problem in self-management of asthma and allergic disease

Rana S. Bonds, MD, Ashish Asawa, MD and Aasia I. Ghazi,MD

University of Texas Medical Branch, Galveston, Texas

Annals of Allergy, Asthma & Immunology;January 2015, Volume 114, Issue 1, Pages 74–76.e2

Πηγή

 

Μεγαλύτερη πιθανότητα για ασθματική κρίση σε άτομα με ελαττωμένη βιταμίνη D

Ενήλικες ασθματικοί που έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι πολύ πιο πιθανό να εκδηλώσουν κρίση άσθματος σύμφωνα με μια μελέτη  από το Ισραήλ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ανεπάρκεια της βιταμίνης D συνδέεται με τη βαρύτητα του άσθματος. Το 2012 μελέτη σε παιδιά συσχέτισε τα επίπεδα βιταμίνης με την πνευμονική λειτουργία .

Η βιταμίνη D έχει σημαντικές ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες και το άσθμα είναι μια αλλεργική-ανοσοτροποποιητική νόσος

Αναλύθηκαν 4 000.000 ιατρικά ιστορικά σε άτομα ηλικίας 22-50 ετών. Τα επίπεδα της βιταμίνης D μετρήθηκαν σε 308.000 ασθενείς. Από αυτούς οι 20.000 περίπου είχαν διαγνωσμένο άσθμα. Οι μέχρι τώρα συσχετίσεις μεταξύ βιταμίνης D και άσθματος έχουν γίνει σε παιδιά και αυτή είναι η πρώτη μελέτη που γίνεται σε μια τεράστια βάση δεδομένων ενηλίκων.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι ανεξάρτητα από την ύπαρξη άλλων παραγόντων έκλυσης ασθματικών κρίσεων όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και άλλες συνυπάρχουσες καταστάσεις. Όσοι από αυτούς είχαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, είχαν 25% μεγαλύτερη πιθανότητα να κάνουν ασθματική κρίση σε σχέση με εκείνους που είχαν φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D.

Προεκτείνοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μέτρηση βιταμίνης D σε ασθματικούς με συχνές εξάρσεις μπορεί να αποδειχθεί μια χρήσιμη συμπληρωματική εξέταση. Σε όσους παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα, η συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης D πιθανόν να αποβεί χρήσιμη.

Παρά ταύτα η χορήγηση συμπληρωματικής βιταμίνης D εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενη καθώς σε μία πρόσφατη μελέτη, η χορήγηση βιταμίνης D δεν βοήθησε ιδιαίτερα στην πρόληψη των εξάρσεων.

Vitamin D, asthma prevalence and asthma exacerbations: a large adult population-based study

By R. Confino-Cohen1,2, I. Brufman3, A. Goldberg1,2 and B. S. Feldman3

1Allergy and Clinical Immunology Unit, Meir Medical Center, Kfar Saba, Israel

2Sackler Faculty of Medicine, Tel Aviv University, Israel

3Clalit Research Institute and Chief Physician Office, Clalit Health Services, Tel Aviv, Israel

Πηγή

 

Αναγνώριση ειδικού υποδοχέα για το σιτευτικό κύτταρο ζωτικής σημασίας για την εκδήλωση ψευδο-αλλεργικών φαρμακευτικών αντιδράσεων

Τα σιτευτικά κύτταρα είναι από τους πρωτογενείς πρωταγωνιστές των αλλεργικών αντιδράσεων και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις παθήσεις μέσω της έκκρισης ισταμίνης και διαφόρων φλεγμονωδών και ανοσορυθμιστκών ουσιών. Αν και συνηθέστερα ενεργοποιούνται από τα IgE αντισώματα, διακρίνονται από τη μοναδική ικανότητα τους να δραστηριοποιούνται και απουσία αντισωμάτων μετά από έκθεση σε κατιονικές ουσίες (basicsecretagogues) όπως φλεγμονώδη πεπτίδια και φάρμακα που σχετίζονται με αλλεργικού τύπου αντιδράσεις. Ο ρόλος των εν λόγω ουσιών οδήγησε επί δεκαετίες σε προσπάθειες εντοπισμού των υποδοχέων τους. Στο συγκεκριμένο άρθρο γίνεται αναφορά σε έναν και μοναδικό υποδοχέα (Mrgprb2) που ενεργοποιεί τα σιτευτικά κύτταρα invitro και invivo. H απελευθέρωση ισταμίνης, η φλεγμονή και η σύσπαση των αεραγωγών αναστέλλονται σε μεταλλαγμένα Mrgprb2-null ποντίκια. Επίσης, οι περισσότερες κατηγορίες των πεπτιδεργικών φαρμάκων που έχουν εγκριθεί από την FoodandDrugAdministration (FDA) και σχετίζονται με αλλεργικές αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, ενεργοποιούν τον Mrgprb2 (MrgprX2) ενώ η φλεγμονή στο σημείο της ένεσης απουσιάζει στα μεταλλαγμένα ποντίκια. Τέλος ο Mrgprb2 αποτελεί στόχο πολλών φαρμάκων μικρού μοριακού βάρους που συσχετίζονται με συστηματικές ψευδο-αλλεργικές ή αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις. Οι ανακαλύψεις αυτές δείχνουν ότι ο μοναδικός αυτός υποδοχέας μπορεί να αποτελέσει μελλοντικό θεραπευτικό στόχο που θα μειώσει αρκετές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που οφείλονται στα φάρμακα.

Identification of a mast-cell-specific receptor crucial for pseudo-allergic drug reactions

By Benjamin D. McNeil1, Priyanka Pundir2, Sonya Meeker3, Liang Han1, Bradley J. Undem3, Marianna Kulka2,4 and Xinzhong Dong1,5

1The Solomon H. Snyder Department of Neuroscience, Department of Neurosurgery, Center for Sensory Biology, Johns Hopkins University, School of Medicine, Baltimore, Maryland 21205, USA

2Department of Medical Microbiology and Immunology, University of Alberta, Edmonton, Alberta T6G 2E1, Canada

3Department of Medicine, Division of Allergy and Clinical Immunology, Johns Hopkins University, School of Medicine, Baltimore, Maryland 21205, USA

4National Institute for Nanotechnology, National Research Council Canada, Edmonton, Alberta T6G 2M9, Canada

5Howard Hughes Medical Institute, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, Maryland 21205, USA

Πηγή

 

Τάσεις στον επιπολασμό και τη θεραπεία της οφθαλμικής αλλεργίας

Η εν λόγω ανασκόπηση περιγράφει τα πρόσφατα ευρήματα και τις τάσεις σχετικά με τον επιπολασμό και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των οφθαλμικών αλλεργιών. Αν και εστιάζει στην εποχική και ολοετή αλλεργική επιπεφυκίτιδα, υπάρχει αναφορά και σε σχετικές παθήσεις των οφθαλμών.

Δημοσιευμένες μελέτες παγκοσμίως υποδηλώνουν ότι η συχνότητα των ατοπικών παθήσεων συμπεριλαμβανομένων και των οφθαλμικών αλλεργιών βαίνει αυξανόμενη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Αν και οι θεραπευτικές παρεμβάσεις επικεντρώνουν κυρίως σε τοπικά φάρμακα (αντιισταμινικά και κορτικοστεροειδή), δίνεται σημαντική έμφαση και στην ανοσοθεραπεία ως εναλλακτική θεραπεία – κυρίως στις ΗΠΑ. Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα αφορά πάνω από το 20% του συνολικού ποσοστού των αλλεργικών ασθενών πολλοί από τους οποίους δεν έχουν υποβληθεί σε κάποια θεραπευτική αγωγή. Ίσως η πρόσφατη έγκριση της ανοσοθεραπείας και για την αλλεργική επιπεφυκίτιδα να μειώσει το εν λόγω θεραπευτικό κενό.

Trends in Prevalence and Treatment of Ocular Allergy

Paulo J. Gomes

Department of Allergy, Ora, Inc, Andover, Massachusetts, USA

Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2014;14(5):451-456.

Πηγή

 

Δερματικές δοκιμασίες μπορεί να προβλέψουν το αναδυόμενο άσθμα

Η ευαισθητοποίηση στις γάτες και τα ακάρεα της οικιακής σκόνης που έχουν τεκμηριωθεί με δερματικές δοκιμασίες δια νυγμού σε παιδιά ηλικίας έως 4 ετών, μπορεί να αποτελεί ένδειξη εκδήλωσης άσθματος έως την ηλικία των 7 ετών. Τα ευρήματα της μελέτης που διενεργήθηκε από την ομάδα της JessicaTan, MD(UniversityfCincinnatiMedicalCenter) και παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της AmericanAcademyofAllergy, Asthma& Immunology(2015) μπορεί να βοηθήσουν τους κλινικούς ιατρούς στην βέλτιστη αντιμετώπιση των αναπνευστικών εξάρσεων στα νεαρά παιδιά με στόχο την τροποποίηση της περαιτέρω εξέλιξης της νόσου. Στη μελέτη  CincinnatiChildhoodAllergyandAirPollutionStudyσυμμετείχαν 492 παιδιά σε κίνδυνο εκδήλωσης άσθματος επειδή οι γονείς τους είχαν θετικό ιστορικό ατοπίας, θετικές δερματικές δοκιμασίες και αλλεργική συμπτωματολογία. Όλα τα παιδιά υποβλήθηκαν σε δερματικές δοκιμασίες για αεροαλλεργιογόνα εσωτερικών χώρων (σκύλος, γάτα, ακάρεα οικιακής σκόνης και κατσαρίδα) στις ηλικίες των 2, 3 και 4 ετών. Με βάση τις δερματικές δοκιμασίες, 328 παιδιά εμφάνισαν χαμηλή ευαισθητοποίηση στα ενδοοικιακά αλλεργιογόνα και 33 πρώιμη ευαισθητοποίηση στα ακάρεα στην ηλικία των 2 ετών με φθίνουσα πορεία έως την ηλικία των 4 ετών. Παράλληλα, σε 38 παιδιά διαπιστώθηκε αυξημένη ευαισθητοποίηση στην κατσαρίδα στη διαδρομή των 4 ετών, σε 55 ευαισθητοποίηση στα αλλεργιογόνα της γάτας ενώ 38 εμφάνισαν αυξημένη ευαισθητοποίηση στα ακάρεα. Στην ηλικία των 7 ετών, τα παιδιά με συμπτώματα τύπου άσθματος εκτιμήθηκαν αντικειμενικά μέσω σπιρομέτρησης ή δοκιμασίας πρόκλησης με μεθαχολίνη (15.9% θετικά).

Ο κίνδυνος για εκδήλωση άσθματος μετά την ηλικία των 7 ετών ήταν μεγαλύτερος στα παιδιά με ευαισθητοποίηση στη γάτα (OR: 2.3) και σε εκείνα με πρώιμη ευαισθητοποίηση στα ακάρεα που μειώθηκε έως την ηλικία των 4 ετών (OR: 3.4). Ο κίνδυνος παρέμεινε ακόμη και μετά τον έλεγχο της υποτροπιάζουσας συρίττουσας αναπνοής και των πρώιμων τροφικών ευαισθητοποιήσεων. Εάν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης επιβεβαιωθούν και από άλλους ερευνητές, θα είναι δυνατή η αναγνώριση και η θεραπευτική αντιμετώπιση των παιδιατρικών ασθενών με πολύ πρώιμο άσθμα.

Skin-Prick Test Results May Predict Emerging Asthma

American Academy of Allergy, Asthma & Immunology (AAAAI) 2015: Abstract 740. February 23, 2015.

Πηγή

 

Θεραπεία κληρονομικού αγγειοοιδήματος στο σπίτι

 Με βάση το σκεπτικό ότι ο βελονισμός μπορεί να τροποποιήσει το ανοσιακό σύστημα μελετήθηκε η χρησιμότητα του στην αλλεργική ρινίτιδα μέσω έρευνας στις ιατρικές βάσεις δεδομένων (PubMed, EMBASE, βάση δεδομένων κλινικών δοκιμών Cochraneκαι ChinaNationalKnowledgeInfrastructureαπό το 1980 έως τις 11 Ιουλίου 2013). Επιλέχθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με αντικείμενο την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του βελονισμού στην αλλεργική ρινίτιδα.

Επιλέχθηκαν 13 μελέτες που πληρούσαν τα σχετικά κριτήρια και αφορούσαν 2365 άτομα (1126 ασθενείς και 1239 που αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου). Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η ομάδα του βελονισμού κατέγραψε σημαντική μείωση των βαθμολογιών των ρινικών συμπτωμάτων (σταθμισμένη μέση διαφορά [WMD]: −4.42, 95% confidenceinterval[CI]: −8.42 έως −0.43, p= 0.03), βαθμολογίες φαρμάκων (WMD: 1.39, 95% CI: −2.18 έως −0.61, p= .0005), και επίπεδα IgE(WMD: −75.00, 95% CI: −91.17 έως −58.83, p< 0.00001). Αναλύθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με το ερωτηματολόγιο RQLQ(RhinitisQualityofLifeQuestionnaireκαι την ειδική φόρμα SF-36 (ShortForm-36) στα οποία καταγράφηκε η συμβολή του βελονισμού στην καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα. Δεν καταγράφηκαν θάνατοι ή σοβαρές συστηματικές αντιδράσεις που να απαιτούσαν νοσοκομειακή νοσηλεία. Η εν λόγω μετα-ανάλυση υποδηλώνει ότι ο βελονισμός θα μπορούσε να είναι μια ασφαλής και αξιόπιστη εναλλακτική λύση στη θεραπευτική αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας.

Acupuncture for the treatment of allergic rhinitis: A systematic review and meta-analysis

Feng, Shaoyan; Han, Miaomiao; Fan, Yunping; Yang, Guangwei; Liao, Zhenpeng; Liao, Wei; Li, Huabin

American Journal of Rhinology & Allergy, Volume 29, Number 1, January/February 2015, pp. 57-62(6).

Υπεύθυνος αλληλογραφίας

Ιωάννης Γαλατάς,

Τξχος (ΥΙ – ε.α.),

τ. Δντής Τμήματος Αλλεργιολογίας & Κλινικής Ανοσολογίας 401 ΓΣΝΑ, Αθήνα

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.